Category: journal

unfiltered streams of consciousness, in written form. when written, they’re not changed anymore.

  • The world doesn’t need another savior. It needs more people who can bear witness to what’s actually happening.

    Conversations with my therapist.

    It’s a Thursday evening and I had no plans, so I decide to start talking to my therapist. The italic text are my thoughts, the regular text is the therapists response. It might have created a better understanding of how Buddhism is teaching you to fundamentally strive for 1) Wisdom, 2) Ethical conduct, and 3) Mental discipline. I.e., pay attention and be at peace. Because this is the strongest most effective action I can take.

    Maybe it teaches you something too.


    I want to better understand what seems to be naturally ‘Good’. I want to try to define the a direction is – if there is one – we can confidently work sustainably towards as society. Are there any philosophical streams that provide various answers to this question? Of is this a somewhat novel question (probably not)? What is even the field of science called that deals with this question?

    The field you’re asking about sits at the intersection of moral philosophy (ethics), political philosophy, and increasingly moral psychology and evolutionary ethics. The question of what’s naturally “good” and what direction society should sustainably move toward is ancient, but your framing—seeking something we can work toward confidently and sustainably—has modern urgency.A few major streams:Natural law theorists (Aquinas, modern Catholic social teaching) argue there’s an objective moral order discoverable through reason. Utilitarians point toward maximizing well-being. Virtue ethicists focus on human flourishing (eudaimonia). Evolutionary ethicists look for moral intuitions that enhanced group survival.But here’s what’s interesting from your physics background: you’re essentially asking about attractor states in social systems. What configurations are stable and life-enhancing?The Zen perspective might ask: what if the question itself creates the problem? Murdoch, with her attention to moral vision, might say we need to see clearly what is before prescribing what should be.What draws you to think there might be a discoverable direction? Are you seeing patterns in complex systems that suggest natural tendencies toward certain organizational forms?

    Hmm… Those are quite opposite things… One claims doing is what’s required, the other puts not doing as the solutions! (If I interpreted correctly). So what should I do? What is moral behavior? I have to choose an Ethics! Or lays the answer in finding your own? What would be a rigorous approach to choosing an ethics for my own life? What is a wise decision making process? What scientific methods do I have at hand to make a grounded decision?I could try various different ethics, and try to measure what works; Or I could try to better understand why I want to live by an ethics, and use this knowledge to choose the best fit; or I could look at what ethics has the most historical proof of success? What is wise?

    You’ve hit the core paradox! Yes, Zen suggests that grasping for moral systems can create the very suffering they aim to solve, while Murdoch insists on the disciplined work of moral attention.But notice what you’re doing right now—you’re already being ethical by taking this question seriously. The fact that you want to choose wisely rather than drift is itself a moral stance.Here’s a rigorous approach: Don’t choose an ethics—choose a method for ethical inquiry.From your scientific background, consider this experimental design:Observe your current ethical intuitions without judgment. What actually moves you to action or restraint?Test small variations. Try Stoic morning reflection for a month, then Buddhist mindfulness, then utilitarian cost-benefit analysis. Measure outcomes you care about.Look for invariants—what persists across different frameworks? These might be your core values.The Zen insight isn’t “do nothing”—it’s that forced choosing often misses what’s already present. Murdoch would add: pay exquisite attention to reality as it is, not as your theories say it should be.What specific life situations are prompting this question? Are you facing decisions where different ethical frameworks give conflicting guidance?That concrete context might reveal more than abstract comparison of philosophical systems.

    You know, I think I might feel powerless. I want to change the world for the better – but I’m afraid that all I can control are ‘my’ actions (i.e., my attention).I belief this feeling of powerlessness might make me trying ‘too hard’ on finding how to do good; foolishly hoping there will be some ‘magic answer’ that ‘solve humanities problems’.Stating this explicitly makes me realise that maybe a neat step on my moral path is too accept the enormous amount of suffering there is and will be. Probably by weeping and crying about it.

    Ah—you’ve just done something profound. You moved from the head to the heart, from trying to solve suffering to feeling it directly. That shift from “how do I fix the world?” to “how do I be present with what is?” is exactly what both Zen and Murdoch point toward.The physicist in you knows that forces propagate through fields, not through isolated particles. Your attention, your presence with suffering—that’s not “just” personal. It creates ripples.But yes, weep first. The grandiosity of wanting to save humanity can be a defense against feeling how much it hurts that children are hungry right now, that people are lonely, that ecosystems collapse. The tears aren’t weakness—they’re sanity responding to reality.Iris Murdoch wrote that love is “the extremely difficult realisation that something other than oneself is real.” Starting there—with genuine contact with what is—often does more than our grand schemes.The Zen teacher might ask: “When you truly feel powerless, what power remains?”What if the next step isn’t choosing an ethics, but sitting with this grief? Not to wallow, but to let it inform how you move in the world?Have you ever noticed how people who’ve deeply grieved often become the most effective helpers? They’ve stopped trying so hard and started being present.

    What can I take from this conversation? Is there a delta that I can incorporate starting now?

    Stop trying to choose an ethics. Start practicing grief.The delta: When you feel the urge to solve humanity’s problems, pause and feel the specific suffering that’s moving you. Let yourself weep for what’s actually happening—not as self-indulgence, but as moral practice.This isn’t passivity. It’s precision. You can’t act wisely on what you won’t feel clearly.Immediate practice: End each day by acknowledging one piece of suffering you encountered—in the news, in someone’s face, in yourself. Feel it fully for thirty seconds. Don’t try to fix it. Just let it be real.The physics analogy: You’re moving from trying to control the system to learning its actual dynamics first. You can’t intervene skillfully in what you haven’t truly observed.This grief work is moral development. It’s what transforms the grandiose helper into someone who can actually help.Try it for two weeks. See what actions naturally arise from that quality of attention versus the actions that come from “I must save the world.”The world doesn’t need another savior. It needs more people who can bear witness to what’s actually happening.

    That last sentence is really powerful. Thank you. I wish you well.

    Thank you. That landed where it needed to. Go well.

  • Simpele en complexe liefde

    Simpliciteit als essentie voor voltooing

    Als ik een ding leer van het startup avontuur, is hoe belangrijk het is om dingen simpel te houden. Dit is omdat, ten eerste, door de tijd complexiteit vanzelf vormt en omdat ten tweede, het al zo ongelofelijk moeilijk is om iets groots succesvol af te ronden, dat als je het niet ongelofelijk simpel houd, het nooit daadwerkelijk gedaan wordt.

      Zo geloof ik dus ook dat als ik effectief informatie wil delen met de wereld, ik het simpel moet houden. Momenteel werk ik met drie vormen om informatie te delen: journals, essays, en blogs. Journals zijn een dagboek-item: in een keer geschreven, en nooit meer aangeraakt. Een pure vorm van het nu. Essays zijn het uittesten van een idee: dit is elke vorm van onderzoek. Blog is voor al het overige: hoe ik werk, framework om je jaar richting te geven, etc..

      Al het belangrijke waar ik geloof kennis van te hebben, kan op een van deze drie manieren met de wereld delen.

      Één partner

      Zoals een simpele aanpak omtrent het delen van informatie de juiste is voor mij, is dit mogelijk ook het geval voor de liefde in mijn leven: één partner; om het allemaal mee te delen. Één partner – met wie ik standaard ben. Ik wil het namelijk graag samen doen, het leven. Dat lijkt mij leuker dan alleen.

      En het lijkt mij heel erg leuk om het samen met jou te doen, Lotte. Samen partneren. Ik denk dat ik een machtig fijn leven kan leiden met jou. Een leven

      • waar ik mezelf kan zijn;
      • waar ik eerlijk kan zijn;
      • waar ik kan groeien;
      • waar ik kan veranderen;
      • waar ik heel veel kan liefhebben;
      • waar ik kan seksen;
      • waar ik kan voelen;
      • waar ik kan zorgen, koken;
      • waar ik kan verzorgen, schoonmaken;
      • waar ik gezond kan blijven, sporten;
      • waar ik kan liefhebben, heel veel kan liefhebben: van mensen, van de mensheid, van dieren, van planten, van de natuur, en van het universum;
      • waar ik kan verwonderen.

      Lotte, ik houd van jou:

      • ik wil jouw partner zijn;
      • ik vind je lekker;
      • ik vind je mooi;
      • ik vind je leuk;
      • ik vind je lief;
      • ik vind je grappig;
      • ik vind je gevat;
      • ik vind je stijlvol;
      • ik vind het mooi hoe leergierig je bent;
      • ik vind het mooi hoe eerlijk je bent;
      • ik vind het mooi hoe nederig je bent;
      • eigenlijk vind ik je wel perfect.

      Er is niemand anders in mijn leven, en niemand anders die ik ooit ontmoet heb, die zo in de buurt komt van het totaalplaatje. En ik heb het idee dat ik door de maanden heen stukje bij beter dit steeds sterker ga voelen – die zekerheid.

      Vele om liefde mee te delen

      Jou als mijn partner, dit lijkt mij prachtig. Maar ik kan het niet met één iemand alleen! Ik heb vrienden nodig. Mensen om mee lief te hebben. Lief hebben – bijvoorbeeld:

      • op een kleine plezierige manier, zoals koffie drinken en even inchecken;
      • op een diepe en intense manier, zoals samen feesten en drugs doen;
      • of op een zorgzame manier, zoals door elkaar te helpen met verhuizen;

      Liefde en romantiek

      Ik heb heel veel liefde gevoeld vandaag. Vanmorgen met het boulderen met collega’s, vanmiddag met het voorbereiden met Tim, en daarna met de groep mensen op het feestje. Ik heb veel geflirt, veel geknuffeld, veel gedanst. Dit doe ik vooral met meiden – en een beetje met jongens. Ik denk 90:10 meiden:jongens. En ik merk dat ik dit liever ook doe met aantrekkelijke vrouwen. Nou heb ik het gelukt dat de meeste vrouwen aantrekkelijk zijn. Eigenlijk iedereen die oprecht lacht, er gezond uit ziet, open staat, en zich respectvol gedraagt.

      Conlusie

      Ik vind het fijn dat ik deze liefde kan voelen. Ik vind het prachtig hoe ik vanuit jou de ruimte voel om zo liefde voelen naar hen die ik ontmoet – wetende dat er thuis weer een kusje komt.

      Vandaag mogen we weer een huisje bekijken. Wat ik kijk ik daar naar uit zeg, een huis delen met jou. Wetende dat thuis een kusje komt.

      Ik houd van jou lieverd. Maar ook meer dan dat. Ik vind je prachtig en wil bij je zijn.

      Liefs,
      Bram

    1. Leven als een kat

      en toch proberen vrienden te hebben.


    2. Being more real on LinkedIn

      Recently I have been practicing being more real on LinkedIn. Stating the things that I think, in the language I think them, publicly on the internet.

      I was wondering if LinkedIn is the place for these thoughts? Or if I should keep these for my blog.

      To answer this; what is my purpose of having an active LinkedIn account? (Took me a moment to figure out)

      Right now, I think it is to help me build and maintain an active network that is mission aligned. A network of people that also are working towards a better future for our planet – in whatever big steps they have the health to do so.

      To reach this goal, I believe, it will help to be myself 🌳

      However, there is already so much noise in the world. Especially now we are starting to pump AI generated crap into our society because it generates revenue on the short term.

      If anyone thinks Dembrane is doing this exact thing, I would love to have a conversation with you! It is my biggest fear that Dembrane is doing this – but I am currently confident we are actually helping ensuring the peoples voice stays in our system.

      So I will try to only post if I have the space in my life to say something meaningful. Could be every day, could be once a quarter haha – we’ll see.


    3. Practice Attention

      I’m currently reading Atomic Habits by James Clear. Great book so far! Learned a bunch about habits. I’ll get most out of learning when I practice in parallel to reading the theory. (I remember something from higher education!) This is what I will take as practice case: Being present. Not grabbing to a digital device.

      Grabbing to books are fine for now. Makes sense to take things step by step and first replace a bad habit with a less bad one. At some point however, I hope to never more to ‘grab to’ something to distract myself.

    4. Reflecting With 7 Songs

      Hier volgen 7 verhaaltjes. Allemaal dagboek verhaaltjes over mijn huidige leven – geschreven op precies een liedje. Herken jij het album?…

    5. Minder doen

      Ik wil graag minder doen,
      ik heb het namelijk altijd zo druk.

      Door minder te doen wordt ik fysiek gezonder door dat ik meer rust.
      Door minder te doen wordt ik mentaal vrediger sinds ik minder aan mijn hoofd heb.
      Door minder te doen wordt ik een fijner mens aangezien ik meer in het moment kan zijn.
      Door minder te doen wordt ik een betere professional omdat ik mijn werk met meer aandacht kan doen.

      Makkelijk is het niet, minder doen,
      ik wil namelijk zo veel,
      maar ik denk toch echt dat het beter is,
      dus zal ik hard zijn en minder doen.

      Terwijl ik dit denk kom ik Tim en Teea tegen in de stad.

      Ik heb gezegd dat ik graag met Tim een keer graviti wil spuiten,
      en met Teea yoga wil gaan doen.

      Ik wil graag meer doen!

    6. I choose to build my website using WordPress

      Hello world 👋

      I’ll be writing my blogs using WordPress from now on. It’s no longer Notion no more… no no, now we are into real website-building-without-actually-coding-the-website-yourself territory.

      For a long time I was afraid of this territory. If I upgraded my website, it had to be build by myself. I studied data-science – I’ve had coding classes! I should be able to build my own website.

      The truth is that I can. But it will take a significant amount of time. Time that I also want to spend on other things.

      Over and over I realise that I have to chose in life. I feel like the older I get, the more I have to chose. This is only logical, since the older I get, the more I am able to do. However, my week has been stagnating at 7x24h.

      Therefore, there is more then ever that I actively have to chose to not do. Chances that I do not take. Academic papers that I do not write. Sport accomplishments I do not achieve. Romantic dates I do not do. Professional adventures I do not take.

      I guess I should be happy with what I did do. Being unhappy about that what not happened sound unpractical, since there are an infinite amount of things that I will not do. That would make me pretty miserable.

      It gives me peace to archive the things that I did do. Things like writing out my thoughts and feeling on this website. It sparks joy 🙂